Samobor, osim prirodnim i kulturnim bogatstvima, obiluje i neobično raznolikom gastronomskom ponudom. Sredinje mjesto zauzima, naravno, samoborska kremnita. Iako njena tradicija u Samoboru nije viestoljetna ipak je postala prepoznatljiv simbol grada i, uistinu, svatko tko posjeti Samobor mora barem jednom probati tu slasticu. Neto profinjenije nepce zahtjevaju samoborski bermet i mutarda, gorko-ljuti dvojac koji na samoborskim stolovima gostuje od početka 19. stoljeća kada je Samobor bio pod francuskom vlaću kao sjedite kantona u Ilirskim pokrajinama Napoleonova carstva. Ljubitelji mesa ne smiju propustiti pak samoborsku kotlovinu, a tu je, odnedavno i kao robna marka, Samoborska salama. Cjenjenost dobre salame najbolje se očituje na Samoborskoj salamijadi, manifestaciji čije samo ime sve govori. Oni koji od kolača ipak vie cijene slane, probati moraju rudarsku greblicu, teački kolac od sira u čiju čast se u Rudama odrava svake godine istoimena manifestacija. Tu su također i pastrve iz domaćeg uzgoja, Gabrekove palačinke, samoborske krafne koje se degustiraju za vrijeme Fanika, najveće samoborske turističke manifestacije, i čitav niz jela koja nisu toliko vezana isključivo za Samobor ali načinom pripreme i ambijentom u kojima se u njima uiva definitivno se mogu prozvati samoborskim